Przejdź do treści
FotoGorące tematyKultura

"Włodek prawdziwy" - dokument o bielawskim reżyserze Włodku Butrymie w rocznicę śmierci

2092 1 Redakcja Dzierżoniów

-Zdajemy sobie sprawę, że robimy nietypowy teatr w małym miasteczku. To jest taka nasza potrzeba. Obojętnie zresztą, czy w dużym czy małym mieście, będziemy zawsze to robić. A nie jest to łatwe. Większość wyjazdów na odbywała się na wariackich papierach. Zadłużaliśmy się i jechaliśmy - mówił…

"Włodek prawdziwy" - dokument o bielawskim reżyserze Włodku Butrymie w rocznicę śmierci
Foto: Doba.pl i Miejski Ośrodek Kultury i Sztuki w Bielawie
[{"type":"paragraph","children":[{"type":"text","text":"-Zdajemy sobie sprawę, że robimy nietypowy teatr w małym miasteczku. To jest taka nasza potrzeba. Obojętnie zresztą, czy w dużym czy małym mieście, będziemy zawsze to robić. A nie jest to łatwe. Większość wyjazdów na odbywała się na wariackich papierach. Zadłużaliśmy się i jechaliśmy - mówił Włodzimierz Butrym, twórca i reżyser bielawskiego Teatru Prawdziwego. Zmarł 11 września 2025 roku. W pierwszą rocznicę jego śmierci, 13 września w bielawskim Teatrze Robotniczym wyświetlono premierowo dokument pokazujący drogę artystyczną reżysera i jego teatru. Można go teraz obejrzeć na naszym portalu.","bold":true}]},{"type":"paragraph","children":[{"type":"text","text":"Autorem dokumentu jest "},{"type":"text","text":"Krzysztof Mierzejewski","bold":true},{"type":"text","text":", wieloletni współpracownik Teatru Prawdziwego, w ostatnich latach odpowiadał za multimedia i promocję teatru. Przy współpracy z Miejskim Ośrodkiem Kultury i Sztuki w Bielawie rozpoczął archiwizację cyfrową i zrealizował film dokumentalny o historii Teatru Prawdziwego i reżyserze.\n- Myślę, że Włodek chciał, żeby taki film powstał. Czuwał nad nim, wszystko się jakoś magicznie splatało. Zaczęło się od tego, że po pogrzebie podszedł do mnie Jan Sakowicz i zaczął mi opowiadać o Włodku. Potem spotkaliśmy się u niego w domu i kontynuowaliśmy rozmowy. Po śmierci Włodka przejrzeliśmy jego prywatne archiwum: walizki zdjęć, kasety wideo, płyty CD i różnego rodzaju pamiątki gromadzone przez niego na przestrzeni całego życia. Znaleźliśmy filmy i zdjęcia, które wykorzystałem w dokumencie, jak choćby relację z Dni Kędzierzyna-Koźla w 1991 roku, gdzie wystąpił wówczas Teatr Prawdziwy. Zadzwoniłem do Kędzierzyna-Koźla, udało mi się skontaktować z panem przeprowadzającym wywiad i ówczesną dyrektorką Domu Kultury. Wszyscy pozytywnie nastawieni. Wykorzystałem też w filmie własne materiały, w tym ostatni nakręcony wywiad z Włodkiem."}]},{"type":"paragraph","children":[{"type":"text","text":"Krzysztof Mierzejewski znał się z Włodzimierzem Butrymem od 1997 roku. Później ich drogi się rozeszły, Krzysztof wyjechał za granicę. Spotkali się ponownie w 2015 roku.\n- Miałem busa, więc robiłem za kierowcę dla Teatru Prawdziwego, dokumentowałem spektakle, nagrywałem filmiki reklamowe, pomagałem w jasełkach, machałem w spektaklach flagą, jak połowa Bielawy - śmieje się Krzysztof. - Gdzie kogoś teraz nie spotykam, to okazuje się, że machał flagą na spektaklach u Włodka. Mogę powiedzieć, że to był mój przyjaciel. Bywałem u niego w domu, raz spędzaliśmy razem Wigilię."}]},{"type":"paragraph","children":[{"type":"text","text":"W filmie reżysera wspominają "},{"type":"text","text":"Edward Gramont","bold":true},{"type":"text","text":", założyciel i kierownik artystyczny teatru alternatywnego Terminus A Quo (TAQ), działającego od 1976 w Nowej Soli, aktorzy zwiazani z Teatrem Prawdziwym: "},{"type":"text","text":"Danuta Sosnowska","bold":true},{"type":"text","text":", "},{"type":"text","text":"Stanisław Skiba","bold":true},{"type":"text","text":", "},{"type":"text","text":"Jarosław Krasnoborski","bold":true},{"type":"text","text":", "},{"type":"text","text":"Paweł Stolarski","bold":true},{"type":"text","text":", córka reżysera "},{"type":"text","text":"Maja Wójcik","bold":true},{"type":"text","text":" i wieloletni przyjaciel"},{"type":"text","text":" Ireneusz Milewski","bold":true},{"type":"text","text":"."}]},{"type":"paragraph","children":[{"type":"text","text":"Ze wspomnień przyjaciół i współpracowników reżysera wyłania się rzeczywiście człowiek, który żyje sztuką i nikogo nie udaje. Jest prawdziwy, nawet jeśli ta szczerość może być czasami kanciasta. Pełne pasji oczy, rubaszny śmiech, prosto z trzewi. \"Artysta, artysta, artysta\" - powtarzali przyjaciele. W 1983 roku założył Grupę Teatralną Biedni, która później przerodziła się w Teatr Prawdziwy.\n- Dlaczego „Biedni”? Bo byliśmy biedni. Nazwa nawiązywała także do Teatru Ubogiego Grotowskiego - mówiła w filmie była aktorka Teatru Prawdziwego Danuta Sosnowska.\nWłodzimierz Butrym siłę teatru poznawał podczas warsztatów w Ośrodku Teatralnym Jerzego Grotowskiego we Wrocławiu. Mówił, że dzięki temu powstały spektakle „Przenikanie”, „Obrazy” oraz tańca nowoczesnego: „Ciemna strona księżyca” i „Struktury”. O ile ubóstwo w koncepcji Jerzego Grotowskiego było świadomym wyborem artystycznym, stanowiąc metodę eliminacji wszystkiego, co nie jest absolutnie niezbędne do zaistnienia aktu teatralnego, tak aby cała uwaga skupiała się na relacji między aktorem a widzem, o tyle Teatr Prawdziwy wciąż cierpiał na niedobór środków finansowych.\n- Włodek żył sztuką, do finansów nie miał głowy. Bardzo trudno było w tamtych czasach pozyskać dofinansowanie czy sponsorów - wspominali przyjaciele. Z powodu braku finansów artyści nie pojechali na przykład do Francji, Brazylii czy Korei chociaż teatr otrzymał zaproszenia.\n- Takie małe miasto, komu tu potrzebny teatr? A jednak go robiłem. Tyle lat - mówił reżyser.\nBył w swoim teatrze reżyserem, aktorem, dźwiękowcem, oświetleniowcem. Teatr Prawdziwy występował w Niemczech, Czechach, Szwajcarii, Hiszpanii, Grecji, Anglii, Belgii, Holandii, we Włoszech, na Węgrzech i Litwie. Grali dla publiczności na Międzynarodowym Festiwalu Złoty Lew w Odessie, w duńskim Odin Theatre, gdzie jako jedyny zespół reprezentowali kraje Europy Wschodniej, otrzymali też nagrodę artystyczną na przeglądzie teatralnym w Grazu.\nTeatr Prawdziwy miał 700 występów samodzielnie i we współpracy: „Antygona”, „Wędrowcy”, „Miasto ognia”, „Ostatni marsz”, „Anioły umierają nocą”, „Więcej tu nie powrócę”, „Ławeczka”, jasełka uliczne, „Paradę tkaczy”, \"Dworzec\"."}]},{"type":"paragraph","children":[{"type":"text","text":"Krzysztofowi Mierzejewskiemu udało się także dotrzeć do wieloletniego przyjaciela reżysera, mieszkającego w Kołobrzegu Ireneusza."}]},{"type":"paragraph","children":[{"type":"text","text":"- Spotkaliśmy się w ostatnie urodziny Włodka, trzynastego sierpnia. Kupiłem mu w prezencie nóż, bo lubił noże, i wiatrówkę. Pojechaliśmy na obiad na rybę. Kiedy się rozstawaliśmy powiedziałem: chciałbym, żebyś wiedział, że przyjaźń z tobą była dla mnie zaszczytem. Czułem, że gaśnie – wspominał Ireneusz Milewski."}]},{"type":"paragraph","children":[{"type":"text","text":"Po pokazie filmu dokumentalnego widzowie mogli obejrzeć spektakl „Wariat i zakonnica” w wykonaniu zaprzyjaźnionego teatru Terminus A Quo z Nowej Soli."}]}]
Informacje z gminy: Bielawa
Tagi: #butrym#mokis#bielawa
Reklama Zamów reklamę
Google AdSense 970 x 200, slot 5667304587

Czytaj również

Remigiusz Mielcarz